Trimbos logo

Informatie en advies
Tips van andere ouders
Online cursus
E-mail deskundige
Mijn verhaal
Contact
Home
Mijn verhaal / Verhalen ouders
Overspannen moeder.......
door Maria
terug

Hoi allemaal, ik plaats mijn verhaal hier omdat ik hoop wat herkenning te vinden, en misschien wat goede tips. Ik heb het gevoel helemaal klem te zitten. Ik ben 36, getrouwd en moeder van 2 kinderen van 7 en 4. Ik werk 28 uur per week, mijn man 32 uur. Ik kamp daarbij al een jaar of 15 met depressies, die tot voor kort met medicatie goed onder controle was. De laatste tijd merk ik dat ik op m'n vrije dagen alleen maar rust wil: ik wil letterlijk helemaal niks en sluit me soms de hele dag op in m'n slaapkamer (waar ik slaap, lees of puzzel), en laat mijn man voor het huishouden en de kinderen opdraaien. Ik voel me hier slecht en schuldig over, maar weet niet zo goed hoe deze cirkel te kunnen doorbreken. Nu ik dit zo opschrijf, besef ik wel dat dit zo niet langer kan. Mijn man zou me eigenlijk een schop onder m'n kont moeten geven, maar hij is daar te lief voor en doet dat niet, en ik maak daar (mis)gebruik van. De reden dat ik me opsluit weet ik eigenlijk niet, maar zodra ik thuis ben (en al m'n plichten zoals werk gedaan heb) lijk ik als een ballon leeg te lopen en snak ik naar rust en stilte om me heen. Ik overweeg zelfs een retraite ofzo, als ik thuis maar weg kan.
Naar de huisarts ben ik nog niet geweest: na 10 jaar hulpverlening weet ik wel een beetje hoe het werkt en welke adviezen ik ga krijgen (rust nemen, opladen e.d., psychologische hulp zoeken), maar m'n rekeningen moeten ook betaald worden en minder werken zit er financieel niet in. Gek genoeg functioneer ik op m'n werk prima, daar ben ik gewoon Maria en hoef ik me alleen op m'n werk te concentreren. Thuis zie ik alleen maar puinzooi en 2 drukke kinderen die alleen maar 'mama mag ik dit, mama mag ik dat, mama hij pest me, mama het is nu mijn beurt enz.enz.enz.'. Het zuigt me gewoon helemaal leeg. Ik raak snel overprikkeld en trek het dan niet. Ik ben me ervan bewust dat ik meer met mezelf bezig ben dan met m'n gezin. Ik vind mezelf echt een slechte moeder eigenlijk.
Ik vraag me eigenlijk af of de online cursus misschien geschikt is voor mij. Of dat ik die pas kan doen, als ik eerst andere stappen heb gezet. Maar ik weet niet goed waar te beginnen. Moet ik eerst m'n depressie aanpakken, of moet ik hulp vragen bij het opvoeden, of bij het op orde houden van m'n huishouden? (of beiden?) En hoe doe ik dat? Ik overweeg thuishulp ofzo in te schakelen, maar waar moet ik beginnen? Met mijn man kan ik moeilijk praten, hij is geen prater. En hij weet ook geen oplossing, waardoor ik nog meer het gevoel heb dat alles bij mij ligt. Wat ook zo is, want de sleutel ligt ook bij mij. Ik moet veranderen, ik moet hulp zoeken. Maar durf niet meer zo goed....(ook bang dat ik onder toezicht geplaatst wordt ofzo, of dat m'n kinderen bij me weggehaald worden....). En mijn kinderen krijgen te eten, zijn goed gekleed, gaan naar school, krijgen een kus of een aai over hun bol. Maar meer geef ik ze momenteel niet. Ik zet ze vooral voor de tv of achter hun tablet omdat ik dus rust wil. Een keertje kan wel, maar ik doe het structureel en dat kan eigenlijk niet........Eigenlijk schaam ik me echt dood voor mijn verhaal...en durf ik het niet te posten hier....
Sorry, beetje hak op de tak verhaal geworden volgens mij.....Maar bedankt voor het lezen.....


Direct aanmelden voor

Online cursus
E-mailen

met een deskundige
Nieuw!

Zelfhulpcursus
Download
Folder
folder
Bekijk
Filmpjes
psychische problemen
verslaving

sluiten